عیدنوروز

تاریخ ایران پیوندی ژرف باتاریخ تمدن انسان دارد.فرهنگ مردم در بر گیرنده  جشن ها،شعرها وحکایت هایی است که بازتاب روشنی از اندیشه ها وسنت هاست.جشن هایی در کشورمان وجود دارد که اعتبار ملی دارند.جشن نوروز از روزگاران کهن پرشکوه ترین جشن بهاری درجهان بوده،یونانیان،اعراب،ترک هاوایرانیان شروع فروردین را جشن می گرفتند.جشن نوروز به دوره پیشدادی برمی گردد.

خانه تکانی،سبزه کاشتن،عیددیدنی،مسافرت،پوشیدن لباس نووهدیه دادن از آئین های جشن نوروز است.مردم با اجرای مراسم چهارشنبه سوری وپهن کردن سفره هفت سین به پیشواز جشن نوروز می روندوبا اجرای مراسم سیزده بدر ،نوروز را بدرقه می کنند.


هفت سین

هفت سين به معناي هفت قلم شيئي كه نام آن‌ها با حرف «س» (سين) آغاز مي‌شود، يكي از اجزاي اصلي آيين‌هاي سال نو است كه  ايرانيان آن را برگزار مي‌كنند. اين اقلام  در سفره‌ي هفت سين چيده و به نمايش گذاشته مي‌شوند. اين سفره‌اي است كه هر خانواده‌اي بر روي زمين (يا بر روي ميز) در اتاقي كه معمولاً به ميهمانان گرامي اختصاص داده شده، پهن می شود و اين اقلام بر روي آن قرار داده مي‌شود: در بالاي سفره (در دورترين فاصله از در) آينه‌اي گذاشته مي‌شود، كه در دو طرف آن شمع‌دان‌هايي داراي شمع نهاده شده ( مطابق با شمار فرزندان خانواده)، در پايين آن نسخه‌اي از قرآن کریم( شاهنامه يا ديوان حافظ نيز استفاده مي‌شود)، تُنگي كه معمولاً حاوي يك ماهي  (بسياري از خانواده‌ها يك كوزه آب باران را كه قبلاً جمع آوري شده و/ يا كاسه آبي كه حاوي برگ سبز انار، نارنج، يا شمشاد است نيز مي‌افزايند)، ظرف‌هاي حاوي شير، گلاب، عسل، شكر، و (1، 3، 5 يا 7 عدد) تخم مرغ رنگ‌آميزي شده گذاشته مي‌شود. مركز سفره عموماً با گل‌داني از انواع گل‌ها، معمولاً سنبل و شاخه‌هاي بيدمشك فروگرفته مي‌شود. كنار آن، سبزه و دست‌كم شش قلم ديگر كه با حرف سين آغاز مي‌شوند ، ظرفي حاوي ميوه ( سيب، پرتقال، انار، و به)، چند نوع نان (اغلب شيرين)، ماست و پنير تازه، شيريني‌هاي گوناگون، آجيل (مخلوط خشك و بو داده شده‌ي  نخودچي،تخمه ی خربزه، گندم برشته، برنجك، و فندق و گردو، كه همگي با كشمش آميخته ‌شده‌اند) قرار داده مي‌شود.

 چهارشنبه سوري

چهارشنبه سوري نام واپسين چهارشنبه‌ي تقويم خورشيدي ايراني است، كه شب آن با رسوم و آيين‌هايي ويژه، خصوصاً پرش از روي آتش برگزار مي‌شود. نام‌هاي محلي گوناگون اين روز عبارت است از: گول چارشمبه (اردبيل)، گوله گوله چارشمبه (گيلان)، كوله چووارشمبه (كردستان)، چووارشمبه كولي (قروه، نزديك سنندج)، و چارشمبه سرخي (اصفهان). برخي دانشمندان واژه‌ي «سوري» را با «سور» (ميهماني، جشن) ارتباط داده و آن را به معناي «وابسته به سور، جشن‌آميز» گرفته‌اند، برخي ديگر، به طور موجه‌تري، سور را گونه‌اي ديگر از واژه‌ي سرخ مي‌پندارند (مانند گل سوري ”گل سرخ“) و آن را اشاره‌اي به خود آتش يا به «سرخي»، به مفهوم تن‌درستي يا بلوغ، كه به طور فرضي با پرش از روي آتش به دست مي‌آيد، مي‌انگارند. كاربرد عنوان متفاوت چارشمبه سرخي در اصفهان و قرار داشتن گونه‌ي گويشي رايج سور در برابر سرخ، تأييد ديگري است بر اين ديدگاه.

                                                 دانلود: جشن های ملی،باستانی 

                                                   کلیدواژه:عید نوروز،چهارشنبه سوری،هفت سین

                                                                 منبع:فرهنگ اساطیر،محمد جواد یاحقی

                                                                         google:www.mehriran.ir